આ નદી તો સાવ સુકાઈ ગઇ
જિંદગીના ઝેરને
સ્વપ્નમાં દીવાલને ઘોળ્યા કરું.
એક પીળી લાગણી ચોળ્યા કરું.
ચોતરફ ખંડેર ફેલાઈ રહ્યું,
ચોતરફ હું મારું ઘર ખોળ્યા કરું.
આ નદી તો સાવ સુકાઈ ગઇ
ને હું ખાલી આંગળી બોળ્યા કરું.
જે સતત જાગ્યા કરેછે રાત દિન,
હું હમેશા એને ઢંઢોળ્યા કરું.
કારમી તંગી નડે છે પ્રાસની,
શબ્દે શબ્દે પ્રાસ ફંફોળ્યા કરું.
મૃત્યુનું અમૃત મળે ના ત્યાં સુધી,
જિંદગીના ઝેરને ઘોળ્યા કરું.
ખાલીપો આકંઠ છલકાઈ રહ્યો,
તે હું આદિલ ચોતરફ ઢોળ્યા કરું.
_ આદિલ મન્સૂરી
Posted in ગઝલ
