ગગન વિના
મારા જીવનની વાત, ને તારા જીવન વિના,
ધરતીની કલ્પના નહીં આવે ગગન વિના.
ઉન્નત બની શકાય છે ક્યારે પતન વિના?
મસ્તક બુલંદ થઇ નથી શકતું નમન વિના.
વીજળીની સાથે સાથે જરુરી છે મેઘ પણ,
હસવામાં કંઇ મજા નહીં આવે રૂદન વિના.
કરતા રહે છે પીઠની પાછળ સદા પ્રહાર,
એ બીજું કોણ હોઇ શકે છે સ્વજન વિના?
આંસુઓ માટે કોઇનો પાલવ તો જોઇએ,
તારાઓ લઇને શું કરું ‘આદિલ’ ગગન વિના?
બહુ જ ભાવવાહી રચના. એકે એક શેર ચોટદાર છે.
By: સુરેશ જાની on January 24, 2008
at 1:29 pm
વીજળીની સાથે સાથે જરુરી છે મેઘ પણ,
હસવામાં કંઇ મજા નહીં આવે રૂદન વિના.
સુંદર વાત!
By: વિશ્વદીપ બારડ on January 24, 2008
at 2:14 pm
‘ BEAUTIFUL’
તમારી ગઝલ વાંચી ને થયો ખૂબ આનંદ
માત્ર કાળા જોઈ આવે ના મઝા મિલન વિના
By: pravinash1 on January 24, 2008
at 7:40 pm
good
By: Mukund Desai on January 26, 2008
at 4:32 pm
મારા જીવનની વાત, ને તારા જીવન વિના,
ધરતીની કલ્પના નહીં આવે ગગન વિના.
બહુ જ ભાવવાહી રચના. એકે એક શેર ચોટદાર છે.
By: મગજના ડોક્ટર on January 29, 2008
at 12:51 am
every cloud has a golden line. Really this is the colourful life
By: u.k.parmar on September 9, 2008
at 5:07 pm
best
By: u.k.parmar on October 1, 2008
at 5:16 pm